4-Xtremes – Deel 30: Transsylvanië groet u

Serie: 4-Xtremes – The World Tour

Liever geen beer aan boord!

Een reuzenrad onder de grond, een “griezelige” tentoonstelling en oog in oog met de familie beer: Roemenië had voor de Kammermanns veel verrassingen in petto.

Onderweg op de Transalpina.


Een reisbestemming wordt altijd graag “afwisselend” genoemd. Maar Roemenië overtreft dit begrip met grote afstand. Wat wij hier allemaal in twee weken hebben meegemaakt, is zelfs voor ons uitzonderlijk.

Hongarije had al heel veel te bieden, maar Roemenië doet er nog een schepje bovenop. Zelfs wanneer je op de hoofdwegen blijft, is er veel te beleven. Wij passeren dorpjes waar je bijna elke bouwstijl te zien krijgt, van houten huizen tot sierlijke villa's met meerdere verdiepingen. Dat ook paardenkarren hier blijkbaar nog tot het straatbeeld behoren, was voor ons ook een verrassing.


Prachtige uitzichten.

En wij wilden absoluut door de bergpassen rijden. Als was het alleen al, om even aan de aanhoudende hitte te ontsnappen. De bekendste bergpassen van Roemenië zijn de Transalpina en de Transfagarasan. Wij kozen eerst voor de Transalpina. Hier is normaal gesproken geen offroader onderweg. Maar Mike was er zeker van, dat de Axor ons ook hier niet in de steek zou laten. En hij had gelijk. Maar toch bezorgde deze trip mij een paar keer een adrenalineschok, omdat ik vanaf de bijrijdersplaats meerdere keren direct in een enorme afgrond keek. Maar uiteindelijk werden wij na alle inspanningen verwend door de zonsondergang, waarvan wij genoten op de top van de pas. Buitengewoon was ook onze overnachtingsplek: naast het bergstation van een skilift! Hoe vaak heb je daarvoor nou de gelegenheid?


De tweede bergrit ging over de Transfagarasan-pas met de eindeloos lijkende slingerwegen. De rit naar boven was geen moeite voor de Axor: gewoon de lage gearing gekozen en rustig gereden. Op weg naar het dal moest Mike daarentegen goed opletten dat de remmen niet oververhit raakten omdat wij geen retarder hebben. Maar alles ging goed.

Maar terug naar de rit bergop: komend vanuit het zuiden passeer je op de Transfagarasan een stuwmeer, voor ons de ideale plek voor een middagpauze. Wij laten Aimée uit, openen de deuren zoals altijd bij mooi weer, en beginnen met koken. Daarbij hadden we het nog over de waarschuwingen voor beren langs onze route. Op deze drukken straten zouden wij nooit van ons leven op beren hebben gerekend. Dat was verkeerd gedacht. Kort daarna, Aimée is gelukkig weer binnen, kijken wij uit de deur en geloven onze ogen niet. Direct achter de Axor staat een berenmoeder met twee jongen! Even houden we de adem in. Maar dan: snel de deuren sluiten en het eten weghalen, we willen die harige familie niet echt dichterbij lokken.


Terug naar vroeger: Paardenkarren horen in Roemenië tot het straatbeeld.
Terug naar vroeger: Paardenkarren horen in Roemenië tot het straatbeeld.
Pauze voor Andrea en Mike …
Pauze voor Andrea en Mike …
… en een koud bad voor Aimee.
… en een koud bad voor Aimee.
Rijplezier voor Mike en de Axor.
Rijplezier voor Mike en de Axor.
De moeite heeft zich geloond.
De moeite heeft zich geloond.

Met kloppend hart maken we een paar foto’s. Waar was ook alweer de pepperspray? Berichten over beren, die inbreken in campers, zorgen in onze fantasie voor levendige beelden. Maar moeder en haar kleintjes veranderen van mening en wij rijden snel verder.

Op de pas aangekomen, geloven wij onze ogen bijna niet: blijkbaar zijn wij niet de enige die voor de hitte te bergen in zijn gevlucht. Langs de straat staan veel auto’s geparkeerd, mensen lopen op de rijbaan. En eenmaal boven wacht ons een tunnel, die is gemarkeerd met een hoogte van 3,60 meter. Maar onze Axor is echter 3,70 meter hoog. Het is goed, dat wij vooraf wat onderzoek hebben gedaan en al weten, dat ook hogere voertuigen al de tunnel zijn gepasseerd. Toch moeten wij voorzichtig zijn, omdat de rond gebouwde tunnel donker is en er af en toe wapeningsstaven uit het plafond steken.


Je zou denken dat alleen het knopje in het oor ontbreekt, maar voorzichtigheid is geboden.
Je zou denken dat alleen het knopje in het oor ontbreekt, maar voorzichtigheid is geboden.
Groot station op de pas van de Transfagarasan.
Groot station op de pas van de Transfagarasan.
Ook architectonisch heeft Roemenië heel veel te bieden.
Ook architectonisch heeft Roemenië heel veel te bieden.
Kijkje in 112 Meter diepte.
Kijkje in 112 Meter diepte.
Boottochten worden hier aangeboden net zoals …
Boottochten worden hier aangeboden net zoals …
… midgetgolf spelen.
… midgetgolf spelen.
Heeft charme, maar ook veel toeristen: het stadje Sigisoara.
Heeft charme, maar ook veel toeristen: het stadje Sigisoara.
Dromerige plek voor een overnachting, als het onweer er niet was geweest …
Dromerige plek voor een overnachting, als het onweer er niet was geweest …

Een plek om bang te zijn.

Karpaten, Transsylvanië, geheimzinnige kastelen en burchten – zelfs zonder bezoek van beren heeft Roemenië talrijke mogelijkheden, om de fantasie op hol te laten slaan. Dat willen wij ook meemaken en we bezoeken het slot Hunedoara – oftewel in het Duits: Burg Eisenmarkt. Is er een betere plaats voor een foltertentoonstelling? Op optische en akoestische effecten wordt in het naast het slot gelegen etablissement niet bespaard. Meer dan eens sloeg de schrik ons om het hart. De beelden daarvan zullen wij jullie besparen.

Als contrast wachtte ons in Walachije een orthodox nonnenklooster uit de 16e eeuw, waar veel charme vanuit ging. Wij waren ook blij, dat wij in Alba Iulia, Karlsburg, direct naast de vestingmuur een volgende exotische overnachtingsplek konden vinden. En wie kwamen we daar tegen? Een Roemeense RoadStar! Wat een leuke verrassing!


112 meter onder de grond.

Maar verder ging het alweer. Ons volgende highlight bracht ons diep onder de aarde in de vroegere zoutmijn Turda, een ongelooflijke 112 meter onder het aardoppervlak! Na het einde van het socialisme werden de galerijen omgebouwd tot een amusementsmijn. Te gek, wat hier allemaal mogelijk is: bezoekers spelen tafeltennis, midgetgolf of rijden op een reuzenfiets! In de kegelvormige Losif-mijn kan je zelfs met een roeiboot om een zouteiland peddelen. Wij voelen ons hier beneden als in een andere wereld en keren weer terug naar de aardse omstandigheden.

Na bezoekjes aan de stad Sigisoara en de burcht Rupea richten wij ons kamp in op een plateau naast een uitgedoofde vulkaan. Op de flanken daarvan is kortgeleden een klein dorp ontstaan, waar sinds mei opnames worden gemaakt voor een western-serie. Helaas is de toegang gesloten, zodat excursies niet mogelijk zijn.


Op de vlucht voor het onweer.

Maar voordat we gaan slapen moeten we onze plek alweer verlaten. Tegen 22:00 uur ontwikkelt zich een zwaar onweer met talrijke bliksemflitsen. Een plateau als parkeerplaats is in dat geval niet bepaald een goed keus. En zo rijden wij naar een kleine verlaging in het landschap om niet het hoogste, en ook nog eens een metalen punt te zijn waarin mogelijk de bliksem inslaat.

Zo veel ongelooflijks hebben wij in de afgelopen weken al van Roemenië gezien. Wij zijn benieuwd, naar wat de rest van het land nog te bieden heeft.


4-Xtremes – The World Tour.

Een reis die haar gelijke niet kent.

Drie jaar zijn Andrea en Mike Kammermann met hun Axor op pad. "4-Xtremes– The World Tour" luidt het motto van de reis, waaraan de twee Zwitsers medio 2020 zijn begonnen – en waaraan ze de RoadStars-community laten deelnemen! Blijf up-to-date en mis geen enkele adembenemende bestemming die het avontuurlijke koppel aandoet.

Alle delen van de serie "4-Xtremes – The World Tour" vindt u hier.


Foto’s: 4-Xtremes

13 reacties